Paszport komunikacyjny – czym jest dla autysty


Co to jest paszport komunikacyjny?

Paszport to sposób na nawiązanie znajomości, przedstawienie się. Coś, co warto pokazać nowo poznanej osobie, jeśli szwankują nam umiejętności na tym polu.

Założenie jest takie, że osoba z autyzmem pokazuje go, gdy się przedstawia. W zależności od potrzeb i możliwości mogą być tam różne rzeczy. Najważniejsze by sam właściciel utożsamiał, zgadzał się z treścią tam zawartą, dlatego paszport zawsze piszemy razem z autystą lub przynajmniej konsultujemy z nim.

Paszport jest osobistym przekazem, więc wszystkie zapisy formułowane powinny być w pierwszej osobie. Może być rysunkowy, pisany, dowcipny lub poważny — ważne, aby jego autor go lubił i rozumiał.

Używamy tu określenia popularnego wśród terapeutów i rodziców
– „paszport komunikacyjny”, ale czasem warto na potrzeby osoby z autyzmem, znaleźć inną nazwę.
Paszport
może jednoznacznie kojarzyć się z podróżami i może być mylący dla kogoś, kto rozumie świat dosłownie.

 

Paszporty mogą być całkiem różne, zależnie od właściciela, jego wieku i potrzeb.
Zobacz przykład paszportu 10-letniej Laury*16-letniego Oskara

* więcej o Laurze -> Jestem Laura.

Dla kogo jest przeznaczony paszport komunikacyjny?

  • Paszport jest przede wszystkim dla osób z trudnościami w porozumiewaniu się, które same nie zawsze umieją powiedzieć o swoich potrzebach. Pomaga im poszerzać grono znajomych, osób, z którymi będą bezpiecznie spędzać czas i czuć się dobrze, rozwijać niezależność.

ale dzięki paszportowi zyskują też inni:

  • Rodziny i najbliżsi, którzy mogą zadbać o inne obowiązki, swój wolny czas i wypoczynek.
  • Terapeuci, nauczyciele i znajomi, którzy mogą:
    • lepiej zrozumieć sygnały i zachowania,
    • trafniej dobierać i organizować aktywności,
    • wiedzieć, w jakim stopniu wspomagać, jak zapewnić bezpieczeństwo i jak zachęcić do uczestnictwa.
  • Wszyscy, którzy muszą nagle zaopiekować się autystą — np. w przypadku nieplanowanej hospitalizacji.

Dla chętnych organizujemy warsztaty pisania paszportów komunikacyjnych.
 Jeśli chcesz się  zapisać  –
napisz do nas na adres kontakt@niewidzialnedzieci.pl lub prześlij wiadomość przez formularz kontaktowy.

Proponowane tytuły rozdziałów:

  • spis treści z numerami stron
  • kim jestem, czyli strona o mnie:
    • przedstawienie się autora i właściciela
    • o tym, czym jest paszport
    • zachęta do jego przeczytania
  • co warto o mnie wiedzieć
  • moja historia, moja rodzina, ważne dla mnie osoby
  • jak się porozumiewam, czyli jak możemy rozmawiać
  • o czym lubię decydować, na co lubię mieć wpływ
  • co lubię, a czego nie lubię — rzeczy, sytuacje, czynności i miejsca
  • moje mocne strony
  • co potrafię i w czym nie trzeba mi pomagać
  • w czym potrzebuję pomocy
  • rzeczy które ktoś musi robić dla mnie, których nie umiem robić
  • nad czym pracuję, czego się uczę
  • moje zmysły — ważny rozdział, jeśli zaburzenia sensoryczne znacząco wpływają na interakcje z innymi
  • moje zdrowie — ważne informacje dotyczące zdrowia i utrzymania w najlepszej kondycji
    (czyli dieta lekarstwa, zabiegi, środki ortopedyczne, odpoczynek)
  • o czym lubię i mogę rozmawiać
  • jak się mną zajmować, czyli sposoby wspierania, które lubię, a których nie lubię lub nie są skuteczne
    jak postępować przy rutynowych czynnościach, jak w czasie wolnym i jak radzić sobie w sytuacjach trudnych
  • co lubię wspominać: ostanie wydarzenia, moje najmilsze przeżycia — czyli dobry punkt do rozpoczęcia rozmowy
  • chciałbym kiedyś – czyli plany i marzenia

Prezentacja do pobrania >> paszport-warsztat – 28.08.19r.

 


O Dorota Credo

Dorota jest pomysłodawczynią i główną organizatorką akcji "Niewidzialne Dzieci". Wyszukuje miejsca spotkań, załatwia dotacje, gadżety i zniżki na wejście do wielu miejsc. Jest skarbnicą pomysłów. Czasem pełni rolę fotografa na spotkaniach - gdy może oderwać się od spraw organizacyjnych. Najczęściej ona zajmuje się obróbką zdjęć, które widzicie na naszej stronie. Prywatnie jest mamą autystycznego Oskara.